Het chinese scheppingsverhaal



Download 23 Kb.
Date11.01.2021
Size23 Kb.
#83278

HET CHINESE SCHEPPINGSVERHAAL
In het begin was er een reusachtig ei.
Binnenin het ei woedde de chaos. Yin en yang zaten opgesloten en waren niet te onderscheiden van elkaar. Alles zat door elkaar: het vrouwelijke en het mannelijke, koud en warm, nat en droog, donker en licht.
Uiteindelijk brak het ei open en de enorme Pan-gu sprong naar buiten.
Yin en yang wervelden om hem heen en drukten de twee helften van de schaal uit elkaar. Hierdoor werd alles wat tegengesteld was aan elkaar gescheiden en begon de aarde vorm te krijgen.
Iedere dag groeide Pan-gu drie meter. Dit ging 18.000 dagen zo door en iedere dag werd de hemel een stukje verder opgelicht.
Toen de hemel eenmaal zo’n 50.000 kilometer verwijderd was van de aarde stopte Pan-gu met groeien en begon bergen te maken. De vallei die zo ontstond vulde hij met water en hierdoor ontstonden de grote oceanen.
Met zijn vingers maakte hij rivieren en hij stampte het land aan zodat er vlaktes ontstonden. Hij verzamelde het ruwe licht en strooide dit uit over de hemel waardoor er sterren ontstonden.
Na 18.000 jaar was Pan-gu oud en vermoeid. Met z’n handen had hij de wereld gemaakt en de basisprincipes van yin en yang vastgelegd. Hij wilde gaan liggen om voor altijd te gaan slapen.
Toen hij eenmaal was gaan liggen kwam hij nooit meer overeind. Na Pan-gu’s dood veranderde zijn lichaam in reusachtige bergen. Zijn schedel vormde het uiteinde van de hemel, uit zijn haar ontstonden alle bloemen en planten, zijn botten veranderden in jade en parels en zijn armen en benen vormden de vier windrichtingen.
Uit zijn bloed ontstonden de rivieren, uit zijn adem de wind en uit zijn stem de donder.
Eén oog werd de zon en het andere oog werd de maan.
De wereld was prachtig, maar ook erg eenzaam; mensen waren er niet.
De godin Nuwa was geboren na de dood van Pan-gu en was deels een draak. Ze maakte deel uit van yin en yang die door Pan-gu waren gescheiden.
Ze besloot mensen te maken die met haar zouden kunnen praten en met wie ze ideeën zou kunnen uitwisselen. Maar bovenal wilde ze iets hebben om van te houden.
Nuwa daalde af naar de oevers van de Gele Rivier waar zich een uitgestrekte moddervlakte bevond.
Daar begon ze figuren uit klei te maken. Ze besloot dat het voor haar creaties veel makkelijker zou zijn om benen te hebben in plaats van een drakenstaart, zodat de mensen er anders uitzagen als zijzelf.
Zodra ze het eerste mannetje van klei op de grond had gezet, sprong hij op en begon te springen, te dansen en te zingen. Hij sprak z’n eerste zin:
“Kijk naar mij!”
Nuwa was erg tevreden en ging meer en meer mensen maken.
Uit de klei maakte ze honderden en honderden mensen, maar al gauw besefte ze dat het eeuwen zou duren voordat ze genoeg mensen gemaakt zou hebben om er de hele aarde mee te vullen.
Nuwa pakte een modderige stok en zwaaide ermee zodat de modderdruppels overal terecht kwamen.
Nadat de zon iedere modderdruppel had opgedroogd, ontstond hieruit een nieuwe man of vrouw.
Er wordt beweerd dat deze mensen minder intelligent waren. De mensen die door Nuwa’s eigen handen gemaakt waren, werden grote leiders.
Ze gaf de mensen de opdracht zich te verspreiden en de aarde te bevolken. De mensen groeiden in aantal en Nuwa hield van hen. Nuwa werd vereerd als de moeder van alle mensen.

Download 23 Kb.

Share with your friends:




The database is protected by copyright ©essaydocs.org 2022
send message

    Main page